Van dansende meiden naar vallende eikels. En waarom mijn eigen bed toch de hoofdprijs wint.

Soms heb je van die weekenden waarop je denkt: ja, dit is precies wat ik nodig had.

Even eruit. Andere omgeving. Gezelligheid. Natuur. Een beetje rust.

Nou, dat laatste was blijkbaar niet helemaal de bedoeling van het universum.

Maar daarover straks meer. 😂

Eerst de meiden. Want prioriteiten.

Vrijdagavond begon het weekend zoals een goed weekend hoort te beginnen.

Met de meiden!

Lekker eten, dansen, lachen en vooral heel veel gezelligheid. Zo’n avond waarop je even nergens aan hoeft te denken. Geen verplichtingen, geen ingewikkelde levensvragen en vooral geen mensen die iets van je moeten.

Gewoon genieten.

En geloof me, daar ben ik tegenwoordig behoorlijk goed in aan het worden.

Om half één was ik weer thuis, maar lang uitslapen zat er niet in. Na een heerlijke avond was het zaterdag alweer tijd voor het volgende avontuur.

Want mevrouw had een natuurhuisje geboekt.

Ja hoor. Ik ging de natuur in.

Vrijwillig.

Zaterdag 09.30 uur. Daar ging ze.

Om half tien zat ik alweer keurig in de trein richting Emmen.

Want als ik iets in mijn hoofd heb, dan moet het natuurlijk ook gebeuren.

Mijn bestemming? Een nachtje in een natuurhuisje in de omgeving van Emmen en Coevorden.

Heerlijk, dacht ik.

Even weg van de drukte. Geen stadsgeluiden, geen haast. Gewoon lekker tussen de bomen, genieten van de frisse lucht en de stilte.

Ik zag mezelf al helemaal zitten.

Een beetje mijmeren. Lekker ontspannen. Misschien nog wat inspiratie opdoen voor Beauty Beyond.

Het soort romantisch natuurplaatje dat je op Pinterest tegenkomt.

Alleen vergeet Pinterest er altijd even bij te vermelden dat de natuur ook gewoon een eigen agenda heeft.

De natuur had andere plannen.

Want afgelopen nacht besloot het weer dat mijn romantische natuuruitje wel wat extra entertainment kon gebruiken.

STORM.

En niet zo’n gezellig herfstbriesje waarbij de blaadjes sierlijk langs je raam dwarrelen.

Nee.

Wind. Gerommel. En eikels.

Heel. Veel. Eikels.

Op. Het. Dak.

Ik weet niet hoeveel eikenbomen er in de buurt stonden, maar volgens mij hadden ze onderling afgesproken om precies die nacht hun complete voorraad naar beneden te gooien.

Tik. Tok. BONK.

Gratis entertainment, dames en heren.

En alsof dat nog niet genoeg was, bleken de bedden ook niet bepaald een uitnodiging voor een heerlijke nachtrust.

Je kent het wel. Zo’n bed waarbij je na een tijdje denkt: volgens mij lig ik thuis op de bank nog comfortabeler.

Daar lag ik dan.

Midden in de natuur.

Op zoek naar rust.

Met een compleet slagwerkorkest op het dak en een matras dat duidelijk niet was ontworpen met mijn persoonlijke comfort in gedachten.

Romantiek ten top. 😂

Maar weet je? Ik vond het heerlijk.

Want ondanks de storm, de vallende eikels en de bedden waar ik geen liefdesbrief aan ga schrijven, heb ik genoten.

Van het weg zijn.

Van even ergens anders wakker worden.

Van het feit dat ik gewoon mijn tas kan pakken en kan besluiten om iets leuks te gaan doen.

En misschien nog wel het meest van het besef dat ik helemaal geen perfect weekend nodig heb om een fantastisch weekend te hebben.

Sterker nog, de leukste herinneringen ontstaan vaak juist wanneer dingen nét even anders lopen dan gepland.

Over een paar maanden weet ik waarschijnlijk niet meer hoe dat huisje precies was ingericht.

Maar die eikels?

Die vergeet ik voorlopig niet.

Amsterdam, ik kom eraan!

Inmiddels ben ik weer onderweg naar Amsterdam.

Emmen, Coevorden, wat was je weer leuk!

Ik heb gelachen, gedanst, heerlijk gegeten, genoten van de natuur en waarschijnlijk een paar nieuwe spieren ontdekt dankzij dat bed.

En toch kijk ik er enorm naar uit om vanavond weer lekker in mijn eigen bed te kruipen.

Mijn eigen dekbed.

Mijn eigen kussen.

Mijn eigen vertrouwde plekje.

Zonder eikels die vanaf het dak laten weten dat ze ook nog bestaan.

En dat vind ik eigenlijk zo mooi.

Dat je kunt genieten van weggaan, zonder dat je ergens voor hoeft te vluchten.

Dat je nieuwe herinneringen kunt maken en tegelijkertijd blij kunt zijn wanneer je weer thuiskomt.

Misschien is dat voor mij wel de grootste luxe van dit moment.

Niet dat alles perfect is.

Maar dat ik steeds meer leer genieten van het leven zoals het komt.

Met gezellige avonden, spontane avonturen, slechte matrassen en af en toe een complete eikenboom die zich met mijn nachtrust bemoeit.

De conclusie van dit weekend?

Ga eropuit. Maak herinneringen. Lach om de dingen die anders lopen dan gepland.

En onderschat nooit de waarde van een goed matras.

Want rust zit misschien wel in jezelf, maar een fatsoenlijke nachtrust helpt toch aanzienlijk. 😂

Liefs,

Beauty Beyond 🩷

Het leven komt zonder handleiding. En blijkbaar ook zonder matrassengarantie.