Beauty Beyond

Soms heb je gewoon even een pauze nodig.

De afgelopen twee weken was het hier wat rustiger. Beauty Beyond stond even op de achtergrond en eerlijk gezegd vond ik dat helemaal niet erg.

Er gebeurde genoeg in mijn privéleven. Mijn zoon had vakantie, er was familie om me heen en er waren dingen die simpelweg even meer aandacht verdienden dan mijn laptop of mijn Instagram-account.

Dus nam ik een kleine time-out.

Niet omdat ik ermee wilde stoppen.

Juist omdat ik even wilde voelen waar ik eigenlijk naartoe wil.

En misschien is dat ook wel een vorm van manifesteren.

Manifesteren vraagt soms om geduld

Sinds ik hier in mijn huisje in de Jordaan zit, moet ik daar regelmatig aan denken.

Ik heb namelijk ooit heel vaak gezegd:

“Als ik terugga naar Amsterdam, dan ga ik alleen voor een mooi huis. Het liefst midden in de Jordaan.”

Dat laatste zei ik altijd een beetje lachend. Natuurlijk wist ik ook wel dat je niet zomaar even een huis uitkiest in de Jordaan.

Ik zou ook gelukkig zijn geweest in de Spaarndammerbuurt of rondom Westerpark.

Maar ergens zag ik het voor me.

En nu zit ik hier.

Midden in de Jordaan.

Dat vind ik bijzonder.

Niet omdat ik denk dat je alleen maar iets hoeft te wensen en vervolgens achterover kunt leunen totdat het vanzelf bij je wordt afgeleverd.

Zo ervaar ik manifesteren helemaal niet.

Voor mij gaat het over weten wat je wilt. Het durven uitspreken. Het voor je kunnen zien. Er ruimte voor maken.

En vervolgens geduld hebben.

Want soms komt iets niet wanneer jij denkt dat het moet komen.

Maar dat betekent niet automatisch dat het niet komt.

Ook herstel is geen rechte weg

Dat heb ik misschien nog wel sterker ervaren in mijn herstel.

De afgelopen jaren waren niet bepaald een rechte lijn omhoog. Er waren momenten waarop mijn mentale gezondheid behoorlijk onder druk stond en waarin ik opnieuw moest leren luisteren naar mezelf.

Het was een bumpy road.

Maar ik ben er nog.

En misschien nog belangrijker: ik ben steeds meer mezelf geworden.

Ik heb altijd heel belangrijk gevonden dat ik mijn emoties mag voelen. Ik wil ze niet wegduwen of doen alsof ze er niet zijn.

Ze zijn onderdeel van mij.

Ik ben nu eenmaal iemand die intens voelt.

En ja, ik ben een kreeft. 😉

Dus misschien is het helemaal niet zo gek dat ik de laatste tijd opnieuw aan het ontdekken ben wat ik wil.

Beauty Beyond mag weer bewegen

Ook Beauty Beyond heeft even stilgestaan.

Maar soms is stilstand geen einde.

Soms is het gewoon een adempauze.

Ik merk dat ik niet alleen maar wil schrijven over ADHD, mentale gezondheid en de dingen die ik heb meegemaakt.

Die onderwerpen blijven absoluut onderdeel van Beauty Beyond.

Maar er is meer.

Ik wil ook schrijven over opnieuw beginnen. Over dromen. Over spiritualiteit. Over ondernemen. Over het leven dat je voor jezelf probeert te creëren nadat je een tijdje vooral bezig bent geweest met overeind blijven.

Over de vraag:

Wat wil ik eigenlijk nog?

En misschien is dat wel een vraag die we ons allemaal wat vaker mogen stellen.

Niet alleen wanneer alles misgaat.

Maar juist wanneer het langzaam weer goed begint te gaan.

Opnieuw beginnen

De komende tijd wil ik daarom weer wat meer gaan creëren.

Niet vanuit haast.

Niet omdat alles vandaag nog af moet.

Maar omdat ik weer zin heb om te schrijven.

Om te delen.

Om te ontdekken.

En om mezelf opnieuw de ruimte te geven om te dromen.

Mijn lijstje 39 dingen voordat ik 40 word ligt er natuurlijk ook nog.

En daar staat inmiddels alweer een volgende uitdaging op me te wachten.

Nummer 4.

Daarover vertel ik binnenkort meer.

Voor nu ben ik vooral blij dat ik weer terug ben.

Terug achter mijn laptop.

Terug bij mijn verhalen.

Terug bij Beauty Beyond.

En misschien is dat uiteindelijk ook wel de mooiste vorm van manifesteren:

Niet voortdurend bezig zijn met waar je naartoe moet.

Maar soms even stilstaan.

Ademen.

Kijken waar je bent.

En dan ineens beseffen:

wauw… ik zit gewoon al precies op een plek waarvan ik ooit droomde.

Liefs,

Mariska
Beauty Beyond