Soms zit geluk niet in grote gebeurtenissen.
Soms zit geluk in een rustig weekend.
Een dag waarop je samen met je kind op pad gaat.
Lacht.
Foto’s maakt.
Nieuwe herinneringen verzamelt.
Afgelopen weekend gingen mijn zoon en ik samen naar Ripley’s Believe It or Not in Amsterdam.
Wat hebben we gelachen.
En terwijl ik daar liep, besefte ik opnieuw hoe dankbaar ik ben voor dit soort momenten.
Ze zijn misschien klein.
Maar juist die kleine momenten maken het leven groot.
Vandaag stond in het teken van rust.
Ik begon rustig aan mijn dag.
Draaide een was.
Maakte het huis schoon.
Genoot van de frisse geur in huis.
Vanavond verschoon ik mijn bed.
Straks ga ik iets lekkers koken.
Gewoon een dag waarop niets hoeft.
En eerlijk?
Vroeger had ik gedacht dat zo’n dag saai was.
Nu voelt het als rijkdom.
Misschien is dat wel wat persoonlijke groei met je doet.
Je leert dat geluk niet altijd schuilt in spectaculaire momenten.
Maar juist in de rust die je voelt wanneer alles even klopt.
Het leven is natuurlijk niet alleen maar zonneschijn.
Ook dit weekend kreeg ik een paar berichten waar ik even mijn wenkbrauwen van optrok.
Vroeger had ik daar uren over nagedacht.
Ik had geprobeerd mezelf uit te leggen.
Ik had me afgevraagd waarom iemand zoiets zou zeggen.
En waarschijnlijk had ik er de rest van de dag buikpijn van gehad.
Maar deze keer was het anders.
Ik las ze.
Ik haalde mijn schouders op.
En ik ging verder met mijn dag.
Niet omdat het me niets doet.
Maar omdat ik eindelijk begrijp dat niet iedere mening mijn aandacht verdient.
We leven in een wereld waarin iedereen overal iets van lijkt te moeten vinden.
Maar je kent nooit het hele verhaal van iemand.
Je weet niet welke strijd iemand voert.
Je weet niet hoeveel moed het iemand heeft gekost om weer op te staan.
Waarom zouden we dan zo snel oordelen?
Ik geloof steeds meer dat respect begint bij jezelf.
Door niet overal op te reageren.
Door niet mee te gaan in negativiteit.
Door iemand in zijn waarde te laten, ook als je het niet met elkaar eens bent.
En hetzelfde mag je ook voor jezelf vragen.
Respect.
Dat betekent niet dat iedereen je leuk hoeft te vinden.
Dat betekent ook niet dat iedereen jouw keuzes hoeft te begrijpen.
Maar we kunnen elkaar wel met respect behandelen.
En als onze wegen zich scheiden…
Dan wens ik je oprecht het allerbeste.
Ga jouw weg.
Ik ga de mijne.
Zonder strijd.
Zonder haat.
Gewoon met de rust dat niet iedereen een plek in jouw leven hoeft te houden.
Misschien is dat wel de mooiste vorm van vrijheid.
Niet dat niemand ooit meer iets over je zegt.
Maar dat jij jouw innerlijke rust niet langer laat afhangen van de mening van een ander.
Terwijl ik vandaag mijn huis opruimde en nadacht over de afgelopen dagen, besefte ik iets.
Ik ben gelukkig.
Niet omdat mijn leven perfect is.
Maar omdat ik eindelijk heb geleerd waar ik mijn energie wél en niet aan wil besteden.
Mijn zoon.
Mijn familie.
Mijn echte vrienden.
Mijn gezondheid.
Beauty Beyond.
Mijn dromen.
Mijn toekomst.
Dat is de cirkel die ik bewust heb gekozen om mijn energie aan te geven.
Al het andere…
Mag voorbijdrijven.
En misschien is dat wel de grootste les van de afgelopen jaren.
Je hoeft niet overal een antwoord op te hebben.
Je hoeft niet iedereen te overtuigen.
Je hoeft niet iedere strijd aan te gaan.
Soms is de krachtigste reactie…
Gewoon verder leven.
Genieten van de mensen die er wél voor je zijn.
Je richten op de dingen die je energie geven.
En iedere ochtend opnieuw kiezen voor liefde in plaats van haat.
Want liefde kost misschien wat meer moed.
Maar uiteindelijk brengt het ook veel meer rust.
En die rust…
Die kies ik tegenwoordig iedere dag opnieuw.
💗
Mariska | Beauty Beyond
“De mooiste vorm van vrijheid is niet dat niemand iets over je zegt. Het is dat je er niet langer je rust voor opgeeft.”
Geef een reactie