Hulpverleningsmoe

Soms ben je niet moe van het leven.

Je bent moe van het steeds opnieuw beginnen.

Steeds opnieuw je verhaal vertellen. Steeds opnieuw hopen dat iemand nét datgene ziet wat al die anderen misschien hebben gemist. Steeds weer een nieuw gezicht, een nieuw intakegesprek en opnieuw vertrouwen opbouwen.

Dat is vermoeiend.

Niet omdat hulpverleners hun werk niet goed doen. Integendeel. Er werken ontzettend veel betrokken mensen in de zorg die iedere dag hun best doen. Maar soms past de hulp simpelweg niet bij de hulpvraag.

En juist daar wordt nog te weinig over gesproken.

Er zijn duizenden mensen die jarenlang van hulpverlener naar hulpverlener gaan. Niet omdat ze geen hulp willen aannemen, maar omdat ze nog steeds op zoek zijn naar iemand die de kern weet te raken.

Want niet iedere psycholoog is gespecialiseerd in trauma.

Niet iedere therapeut heeft ervaring met hechtingsproblematiek.

Niet iedere behandelaar kijkt verder dan de klachten waarmee iemand binnenkomt.

En dat is niemand kwalijk te nemen. Net zoals je bij een gebroken knie liever een orthopeed bezoekt dan een cardioloog, vraagt ook mentale gezondheid soms om een specialist die precies begrijpt wat er onder de oppervlakte speelt.

Misschien mogen we daar veel eerlijker over zijn.

Niet iedere behandeling past bij iedere persoon.

Niet iedere vorm van therapie brengt iemand verder.

En dat betekent niet dat je ‘uitbehandeld’ bent of dat je niet wilt veranderen. Soms betekent het simpelweg dat je nog niet op de juiste plek bent beland.

Dat is een belangrijk verschil.

Ik hoop dat we in Nederland wat vaker durven praten over passende hulp in plaats van alleen beschikbare hulp.

Dat mensen niet het gevoel krijgen dat ze opnieuw moeten bewijzen dat ze hulp nodig hebben.

Dat er ruimte is om te zeggen:

“Deze behandeling heeft me niet gebracht waar ik op hoopte.”

Zonder dat dit voelt als falen.

Want hulp vragen is al kwetsbaar genoeg.

En als we iets meer begrip kunnen hebben voor mensen die zich ‘hulpverleningsmoe’ voelen, ontstaat er misschien ook meer ruimte voor hoop.

Niet de hoop dat één therapeut alles oplost.

Maar de hoop dat er ergens een behandelaar is die wél aansluit bij wat iemand nodig heeft.

Want uiteindelijk verdient iedereen hetzelfde:

Niet zomaar hulp.

Maar de juiste hulp.

Liefs Mariska| Beauty Beyond 🩷

Geef een reactie

Ontdek meer van Beauty Beyond

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder