Als er één ding is waar ik me vroeger voor schaamde, dan was het wel hoe gevoelig ik ben.
Ik voelde alles.
De sfeer in een ruimte.
Emoties van anderen.
Blijdschap.
Verdriet.
Soms hoefde iemand niets eens iets te zeggen en voelde ik al dat er iets speelde.
Jarenlang dacht ik dat ik harder moest worden.
Dat ik minder moest voelen.
Dat ik me niet zo moest aanstellen.
Maar hoe ouder ik word, hoe meer ik ontdek dat juist dát mijn kracht is.
Die gevoelige kant van mij.
Die blijft geloven in liefde.
Die verbinding zoekt.
Die het goede probeert te zien.
Misschien is dat wel de hippiemoeder in mij.
De vrouw die houdt van spiritualiteit.
Van de natuur.
Van een zonsondergang.
Van een wandeling zonder bestemming.
Van een goed gesprek dat uren mag duren.
Van een kaarsje aansteken.
Van muziek die je raakt.
Van luisteren naar haar intuïtie.
En nee…
Dat betekent niet dat mijn leven perfect is.
Integendeel.
Ook ik heb nog dagen waarop oude emoties aankloppen.
Dagen waarop ik word ingehaald door herinneringen.
Of waarop mijn lichaam mij laat voelen dat ik nog steeds aan het herstellen ben.
Maar er is één groot verschil met vroeger.
Vroeger bepaalden die emoties mijn leven.
Nu bepaal ík hoe ik ermee omga.
Dat betekent niet dat het makkelijk is.
Soms is het een lange, pittige weg.
Soms kost het ontzettend veel energie om niet terug te vallen in oude patronen.
Maar ik merk steeds vaker dat ik aan het stuur zit.
Ik herken wat er gebeurt.
Ik luister naar mijn lichaam.
Ik geef mezelf de ruimte om te voelen.
En daarna kies ik bewust hoe ik verder ga.
Dat is voor mij groei.
Op Instagram lijkt het leven soms zo perfect.
Mooie foto’s.
Perfecte huizen.
Perfecte relaties.
Perfecte vakanties.
En natuurlijk geniet ik daar ook van.
Maar ik wil dat Beauty Beyond óók ruimte blijft houden voor de andere kant.
Voor de dagen waarop het even niet lukt.
Voor twijfels.
Voor tranen.
Voor kwetsbaarheid.
Want juist daar ontmoeten we elkaar.
Niet in perfectie.
Maar in echtheid.
Ik geloof dat gevoeligheid geen zwakte is.
Sterker nog…
Ik denk dat het één van mijn grootste krachten is.
Juist omdat ik zoveel voel, kan ik me inleven.
Kan ik verbinden.
Kan ik schrijven.
Kan ik mensen zien.
En misschien is dat wel precies waarom Beauty Beyond is ontstaan.
Niet om te laten zien hoe perfect het leven kan zijn.
Maar om te laten zien dat je midden in de chaos ook kunt groeien.
Dat je niet hoeft te wachten tot alles op orde is om gelukkig te mogen zijn.
Dat zachtheid en kracht prima naast elkaar kunnen bestaan.
Balans betekent voor mij niet dat iedere dag goed is.
Balans betekent dat ik ook op moeilijke dagen weet dat ze voorbijgaan.
Dat ik mezelf niet meer veroordeel omdat ik even uit balans ben.
Dat ik steeds sneller terugkeer naar mezelf.
En misschien is dát wel de grootste les die ik de afgelopen jaren heb geleerd.
Je hoeft jezelf niet te veranderen om sterker te worden.
Soms hoef je alleen te stoppen met vechten tegen wie je werkelijk bent.
Dus ja…
Dan ben ik maar gevoelig.
Dan ben ik maar die hippiemoeder.
De vrouw die gelooft in liefde.
In verbinding.
In intuïtie.
In persoonlijke groei.
En in het feit dat we allemaal een beetje zachter voor onszelf mogen zijn.
Want uiteindelijk begint echte kracht niet met harder worden.
Echte kracht begint op het moment dat je jezelf volledig durft te omarmen.
Ik voel.
Ik kies.
Ik groei.
Niet perfect.
Wel echt.
En dat is genoeg.
💛
Mariska | Beauty Beyond
Geef een reactie