Trauma.
Hoe vaak ik dat woord de afgelopen drie jaar wel niet heb gehoord.
Bij de huisarts.
In gesprekken.
In podcasts.
Tijdens TED Talks.
In boeken.
En eerlijk?
Het heeft me aan het denken gezet.
Want wat ís trauma eigenlijk?
Het woord trauma is afgeleid van het Griekse woord voor wond.
Dat vond ik bijzonder.
Want een wond zie je niet altijd.
Sommige wonden zitten niet op je huid.
Ze zitten vanbinnen.
Veel mensen maken gebeurtenissen mee die diepe sporen achterlaten.
Verlies.
Pesten.
Een scheiding.
Misbruik.
Verwaarlozing.
Een ongeluk.
Of jarenlang leven in een situatie waarin je je nooit écht veilig hebt gevoeld.
De één praat er makkelijk over.
De ander stopt het diep weg.
En weer iemand anders merkt pas jaren later hoeveel invloed die gebeurtenis nog steeds heeft.
Ik denk dat dát is waarom trauma zo’n beladen onderwerp is.
Er zijn mensen die zeggen:
“Je moet gewoon doorgaan.”
En soms helpt doorgaan ook.
Het leven staat tenslotte niet stil.
Maar werkt dat voor iedereen?
Ik denk van niet.
Want wat als je lichaam allang is doorgegaan…
Maar je gevoel nog steeds ergens is achtergebleven?
Wat als je jarenlang hebt overleefd, zonder ooit stil te staan bij wat je eigenlijk hebt meegemaakt?
Een eenzame strijd
Trauma is niet altijd zichtbaar.
Sterker nog…
Vaak zie je juist iemand die lacht.
Werkt.
Voor anderen zorgt.
En zegt dat het goed gaat.
Terwijl er vanbinnen een strijd plaatsvindt waar bijna niemand iets van ziet.
Misschien is dat wel waarom zoveel mensen zich eenzaam voelen.
Niet omdat ze alleen zijn.
Maar omdat ze het gevoel hebben dat niemand écht begrijpt wat er in hen omgaat.
En misschien is dat ook de reden waarom we er vaker over zouden moeten praten.
Niet om in het verleden te blijven hangen.
Maar omdat erkenning soms al een eerste stap richting herstel kan zijn.
Generatie op generatie
Tijdens mijn zoektocht kwam ik ook een onderwerp tegen waar ik me steeds meer in ben gaan verdiepen: generationeel trauma.
Het idee dat niet alleen onze eigen ervaringen invloed hebben op wie we worden, maar dat sommige patronen ook generaties lang kunnen worden doorgegeven.
Niet alleen door wat er gebeurt.
Maar ook door wat er nooit werd uitgesproken.
Door overtuigingen.
Door angst.
Door schaamte.
Door emoties waar nooit ruimte voor was.
Of door het idee dat je altijd sterk moet zijn.
Ik vind dat fascinerend.
Niet omdat ik op zoek ben naar iemand om de schuld te geven.
Integendeel.
Iedere generatie deed waarschijnlijk wat op dat moment mogelijk was, met de kennis en de middelen die ze hadden.
Maar juist daarom vind ik het zo belangrijk om hierover te blijven leren.
Want als we begrijpen waar bepaalde patronen vandaan komen, krijgen we ook de kans om ze te doorbreken.
Mijn tsunami
Ik schreef eerder een blog over mijn eigen tsunami.
Destijds voelde het alsof alles tegelijk over me heen kwam.
Nu vraag ik me soms af of die tsunami eigenlijk niet veel eerder begonnen was.
Misschien was het niet één gebeurtenis.
Maar een opeenstapeling.
Van emoties die ik had weggestopt.
Van altijd doorgaan.
Van sterk willen zijn.
Van niet luisteren naar mijn lichaam.
Tot er uiteindelijk geen ruimte meer over was.
En alles tegelijk naar buiten kwam.
Begrijpen is niet hetzelfde als blijven hangen
Hoe meer ik leer over trauma, hoe meer ik ontdek dat begrijpen iets anders is dan blijven hangen in het verleden.
Begrijpen geeft ruimte.
Ruimte om zachter naar jezelf te kijken.
Ruimte om patronen te herkennen.
Ruimte om keuzes te maken die beter passen bij wie je vandaag bent.
Voor mij gaat herstel daarom niet over teruggaan naar wie ik vroeger was.
Het gaat over ontdekken wie ik wil zijn.
De mooiste erfenis
Misschien kunnen we het verleden niet veranderen.
Misschien kunnen we sommige wonden nooit helemaal uitwissen.
Maar we kunnen wél bepalen wat we meenemen naar de toekomst.
Voor onszelf.
Voor de mensen van wie we houden.
En misschien zelfs voor de generaties na ons.
Misschien is dat uiteindelijk de mooiste vorm van heling.
Niet doen alsof de wond er nooit is geweest.
Maar ervoor zorgen dat hij niet langer bepaalt hoe het volgende hoofdstuk eruitziet.
💛
Mariska | Beauty Beyond
Geef een reactie