Als moeder wil je het liefst alles goed doen.
Je wilt geduldig zijn.
Rust uitstralen.
Er altijd zijn.
De veilige haven zijn waar je kind op terug kan vallen.
En toch ben ik de afgelopen jaren ook iets anders gaan leren.
Ik ben niet alleen moeder.
Ik ben ook mens.
Na mijn burn-out is er veel veranderd. Gelukkig gaat het steeds beter en daar ben ik ontzettend dankbaar voor. Maar herstel is niet iets wat op een dag ineens klaar is.
Sommige dagen voel ik me sterk.
Creatief.
Energiek.
Alsof ik de hele wereld aankan.
En dan zijn er weer momenten waarop emoties ineens opduiken. Emoties waarvan ik dacht dat ik ze al lang verwerkt had.
Dat blijft me soms verrassen.
Afgelopen weekend was mijn zoon bij mij.
Hij is inmiddels twaalf jaar en ik merk dat hij veel behoefte heeft aan duidelijkheid en structuur.
Dat begrijp ik ook.
Alleen werkt mijn hoofd soms nét iets anders.
Ik vlieg nog weleens van de hak op de tak.
Begin over het één en eindig ergens totaal anders.
Dat kan weleens botsen.
En natuurlijk vind ik dat jammer.
Juist omdat ik zo graag die lieve, gezellige moeder wil zijn.
Maar weet je wat ik misschien nog wel belangrijker vind?
Dat mijn zoon ziet dat ook volwassenen fouten maken.
Dat we soms emoties hebben.
Dat we weleens botsen.
En dat je daarna weer met elkaar kunt praten.
Ik denk dat ik hem daarmee misschien wel iets veel waardevollers leer.
Dat een relatie niet perfect hoeft te zijn om veilig te zijn.
Dat je meningsverschillen kunt hebben en elkaar daarna gewoon weer een knuffel kunt geven.
Dat excuses maken geen zwakte is.
En dat liefde niet zit in nooit ruzie maken, maar in elkaar steeds weer terugvinden.
Vroeger legde ik de lat voor mezelf ontzettend hoog.
Nu probeer ik iets anders.
Ik probeer niet de perfecte moeder te zijn.
Ik probeer een moeder te zijn die blijft groeien.
Die naar zichzelf durft te kijken.
Die haar grenzen leert kennen.
En die iedere dag opnieuw haar best doet.
Misschien is dat uiteindelijk wel genoeg.
Want als er één ding is dat ik mijn zoon wil meegeven, dan is het niet dat je perfect moet zijn.
Maar dat je altijd mag blijven leren.
Ook als ouder.
💛
Mariska | Beauty Beyond
Geef een reactie