Soms vraag ik me af hoe mijn leven eruit had gezien als iemand twintig jaar geleden tegen me had gezegd:
“Mariska, volgens mij heb jij ADHD.”
Niet omdat ADHD een excuus is voor alles wat er in mijn leven is gebeurd.
Maar omdat het zoveel had kunnen verklaren.
Jarenlang dacht ik dat ik gewoon beter mijn best moest doen. Dat ik chaotisch was. Te gevoelig. Niet goed genoeg kon plannen. Dat ik gewoon wat meer discipline nodig had.
Ik bleef mezelf vergelijken met anderen.
Waarom leek het bij hen allemaal zo makkelijk te gaan? Waarom kostte alles mij zoveel energie?
Ik wist niet dat mijn brein simpelweg anders werkte.
De emmer liep niet over, hij explodeerde
Pas toen ik moeder werd, begon ik te voelen dat er iets niet klopte.
En laat ik één ding heel duidelijk zeggen: mijn zoon was nooit het probleem.
Hij was juist mijn grootste motivatie.
Maar moeder worden betekende wel dat er nóg meer van mij werd gevraagd. Meer plannen. Meer onthouden. Meer verantwoordelijkheden. Minder rust. Minder tijd om op adem te komen.
Jarenlang had ik onbewust allerlei manieren gevonden om mezelf overeind te houden.
Totdat dat niet meer lukte.
Mensen zeggen weleens: “De emmer liep over.”
Zo voelde het voor mij niet.
Het voelde alsof er een complete tsunami door mijn leven trok.
ADHD ziet er niet altijd uit zoals we denken
Als je aan ADHD denkt, denken veel mensen nog steeds aan een druk jongetje dat niet stil kan zitten.
Maar ADHD ziet er lang niet altijd zo uit.
Zeker bij vrouwen.
Steeds meer onderzoek laat zien dat ADHD waarschijnlijk ongeveer even vaak voorkomt bij vrouwen als bij mannen. Het verschil is dat vrouwen vaak veel later worden herkend.
Waarom?
Omdat veel vrouwen ontzettend goed worden in aanpassen.
Ze maskeren.
Ze bereiden alles tot in de puntjes voor.
Ze zijn perfectionistisch.
Ze zorgen voor iedereen.
Ze lachen, terwijl ze van binnen uitgeput zijn.
En daardoor valt het veel minder op.
Totdat het lichaam of het hoofd zegt:
“Nu is het genoeg.”
Voor veel vrouwen gebeurt dat tijdens grote veranderingen in hun leven.
Een studie.
Een drukke baan.
Een burn-out.
Of het moederschap.
Niet omdat die gebeurtenissen ADHD veroorzaken, maar omdat de belasting zo groot wordt dat alle manieren waarop je jarenlang hebt gecompenseerd niet meer voldoende zijn.
Achteraf vielen alle puzzelstukjes op hun plek
Toen ik uiteindelijk mijn diagnose kreeg, voelde dat niet als een stempel.
Het voelde als een verklaring.
Ineens begreep ik waarom plannen me zoveel energie kostte.
Waarom mijn hoofd altijd aan stond.
Waarom ik soms volledig overprikkeld raakte.
Waarom ik mezelf jarenlang tekort had gedaan door te denken dat ik gewoon harder moest werken.
Voor het eerst dacht ik:
“Ik ben niet lui.”
“Ik ben niet zwak.”
“Mijn brein werkt gewoon anders.”
Dat besef gaf rust.
Niet omdat ineens alles makkelijk werd.
Maar omdat ik eindelijk wist waar ik mee te maken had.
Waarom ik hierover schrijf
Beauty Beyond gaat voor mij niet alleen over schoonheid.
Het gaat over zien wat er onder de oppervlakte leeft.
Over de verhalen die we vaak pas vertellen als we er middenin zitten.
Ik schrijf dit niet om mensen een diagnose aan te praten.
En al helemaal niet om te zeggen dat iedereen met stress ADHD heeft.
Maar ik weet ook hoeveel vrouwen jarenlang rondlopen met vragen waarop ze geen antwoord hebben.
Ze denken dat ze falen.
Dat ze zich aanstellen.
Dat ze gewoon beter moeten plannen.
Terwijl er misschien iets heel anders speelt.
Als ik één vrouw kan helpen…
Als mijn verhaal ervoor zorgt dat ook maar één vrouw zichzelf eerder herkent dan ik dat deed, dan is deze blog het schrijven waard.
Twijfel je al langer?
Herken je jezelf in de verhalen van vrouwen met ADHD?
Blijf er dan niet alleen mee rondlopen.
Praat erover met je huisarts.
Laat je onderzoeken.
Misschien blijkt het geen ADHD te zijn.
En misschien ook wel.
Maar duidelijkheid kan ongelooflijk veel rust geven.
Soms begint herstel niet met een oplossing.
Soms begint het met eindelijk begrijpen waarom je al die jaren zo hard hebt gevochten.
En geloof me…
Dat gun ik iedere vrouw én iedere man. (mochten die gezellig meelezen)
Geef een reactie