Soms vragen mensen me of het wennen is om weer in Amsterdam te wonen.
Eigenlijk is mijn antwoord heel simpel.
Nee.
Het voelt alsof ik weer thuis ben.
En dan heb ik het niet alleen over de stad.
Ik heb het over een gevoel.
Een gevoel dat ik een tijd kwijt ben geweest.
De afgelopen jaren heb ik op verschillende plekken gewoond. Iedere plek bracht me iets. Mooie herinneringen, waardevolle lessen en ook moeilijke periodes.
Maar ergens bleef er altijd een verlangen.
Niet alleen naar Amsterdam.
Maar naar mezelf.
Nu ik hier weer woon, merk ik hoe bijzonder dat eigenlijk is.
Ik loop door de straten.
Drink een kop koffie op een terras.
Maak een wandeling.
Kijk naar de mensen om me heen.
En ineens voelt het alsof alles weer op zijn plek begint te vallen.
Niet omdat mijn leven ineens perfect is.
Dat is het helemaal niet.
Er staan nog verhuisdozen.
Ik ben nog steeds bezig met herstellen.
Ik ben nog steeds aan het bouwen aan Beauty Beyond.
En ik ben nog lang niet klaar.
Maar dat hoeft ook niet.
Misschien dacht ik vroeger dat thuiskomen betekende dat alles af moest zijn.
Nu denk ik dat thuiskomen iets heel anders is.
Thuiskomen is jezelf weer herkennen.
Je veilig voelen.
Ruimte voelen om te groeien.
Je niet langer afvragen waar je hoort.
Maar voelen dat je er gewoon mag zijn.
Misschien is dat wel het mooiste cadeau dat ik mezelf de afgelopen tijd heb gegeven.
Niet een nieuw huis.
Maar een nieuwe manier van leven.
Langzamer.
Bewuster.
Dichter bij mezelf.
En eerlijk?
Ik denk dat ik eindelijk begrijp wat mensen bedoelen als ze zeggen:
“Home is where your heart is.”
Voor mij is dat niet alleen een plek.
Het is een gevoel.
En dat gevoel had ik al een tijdje gemist.
💛
Mariska | Beauty Beyond
Geef een reactie