Soms heb je van die weken waarin er van alles gebeurt. Geen grote, spectaculaire veranderingen, maar juist kleine momenten die je het gevoel geven dat je vooruitgaat.
Deze week stond in het teken van rust, mooie gesprekken en langzaam verder bouwen. Ik heb weer een stap gezet richting passende begeleiding. Dat geeft vertrouwen. Niet omdat alles ineens opgelost is, maar omdat er beweging in zit.
Daarnaast heb ik tijd doorgebracht met mensen die belangrijk voor me zijn. Goede gesprekken, tijd samen en vooral geen haast. Ik merk steeds meer hoe fijn het is om dingen rustig te laten ontstaan. Niet alles hoeft meteen een naam of een bestemming te hebben. Soms is het genoeg om elkaar te leren kennen, terwijl je allebei blijft bouwen aan je eigen leven.
Ook kwamen eindelijk bijna al mijn spullen vanuit Drenthe naar Amsterdam. Dat voelde als een bijzonder moment. Alsof er weer een hoofdstuk is afgesloten en een nieuw hoofdstuk echt mag beginnen.
Ik heb een deel uitgepakt, maar eerlijk is eerlijk… met 31 graden in huis ging dat in een rustig tempo. š
EĆ©n doos.
Even voor de airco.
Nog een doos.
Weer even afkoelen.
En weet je?
Dat is helemaal prima.
Er staan nog steeds dozen.
Die lopen niet weg.
In Drenthe staan zelfs nog een paar laatste dozen. Winterkleding, wat decoratie en nog wat kleine spullen. Die komen de komende weken deze kant op.
Geen haast.
Vroeger had ik daar onrust van gekregen. Dan wilde ik alles meteen af hebben. Tegenwoordig probeer ik beter naar mijn lichaam te luisteren. Soms is rust nemen juist het meest productieve wat je kunt doen.
Ik merk dat ik steeds minder bezig ben met alles wat nog moet en steeds meer geniet van alles wat er al is.
Van een huis dat langzaam als thuis voelt.
Van een blog waar ik met liefde aan werk.
Van de mensen die me energie geven.
Van de kleine overwinningen die misschien onzichtbaar zijn voor de buitenwereld, maar voor mij ontzettend groot voelen.
Ik begin steeds meer te ontdekken dat geluk niet altijd zit in grote gebeurtenissen. Het zit vaak in de rust die je voelt. In een goed gesprek. In een kop koffie. In een wandeling. In een avond waarop je met een gerust hart gaat slapen.
Misschien ben ik nog niet op mijn eindbestemming.
Maar ik ben ook niet meer waar ik vandaan kwam.
En dat is misschien wel de mooiste vooruitgang die er is.
Geluk is vaak dichterbij dan je denkt. Soms duurt het alleen even voordat je dat begrijpt. š
ā Mariska | Beauty Beyond
Geef een reactie