Het is een vraag die simpel klinkt.
Wie ben ik?
Maar als je er echt over nadenkt, is het misschien wel één van de moeilijkste vragen die er bestaat.
Want ben je je werk?
Je relatie?
Je verleden?
Je fouten?
Je dromen?
Jarenlang dacht ik dat ik mezelf kende.
Ik was moeder.
Ik werkte in de sales.
Ik zorgde voor anderen.
Ik loste problemen op.
Ik hield alle ballen in de lucht.
Maar ergens onderweg gebeurde er iets bijzonders.
Of eigenlijk iets ongemakkelijks.
Sommige dingen vielen weg.
Relaties veranderden.
Werk veranderde.
Mijn leven veranderde.
En ineens bleef er een vraag over:
Als al die dingen wegvallen…
wie ben ik dan?
Het gekke is dat ik vroeger dacht dat je jezelf op een dag zou vinden.
Alsof er ergens een eindstation bestaat.
Een moment waarop je wakker wordt en denkt:
Zo.
Nu weet ik precies wie ik ben.
Maar volgens mij werkt het helemaal niet zo.
Volgens mij ontdek je jezelf juist door te leven.
Door fouten te maken.
Door verkeerde afslagen te nemen.
Door verliefd te worden.
Door afscheid te nemen.
Door opnieuw te beginnen.
Door af en toe keihard op je gezicht te gaan.
En daarna weer op te staan.
Steeds opnieuw.
Als ik terugkijk zie ik een meisje dat schrijfster wilde worden.
Dat uren met een schriftje op haar kamer zat.
Dat brieven schreef aan haar oma in de hemel.
Dat droomde van een leven vol verhalen.
Dat meisje zit nog steeds ergens in mij.
Net als de creatieve vrouw die enthousiast wordt van een mooie etalage.
Van vintage kleding.
Van koken.
Van schrijven.
Van mensen inspireren.
Net als de moeder.
De dromer.
De denker.
De free spirit.
Misschien is dat wat ik de afgelopen tijd heb ontdekt.
Dat ik mezelf niet hoef te vinden.
Omdat ik nooit echt kwijt ben geweest.
Onder alle rollen.
Onder alle verwachtingen.
Onder alle chaos.
Was ik er altijd al.
Ik moest alleen weer leren luisteren.
Naar mezelf.
Naar mijn gevoel.
Naar dat stemmetje dat vaak al lang weet welke kant ik op wil.
Dus wie ben ik?
Ik ben een vrouw met een groot hart.
Een hoofd vol ideeën.
Een verleden dat me heeft gevormd.
En een toekomst waar ik nieuwsgierig naar ben.
Maar misschien nog belangrijker:
Ik ben iemand die zichzelf blijft ontdekken.
En eerlijk?
Dat avontuur is veel mooier dan een definitief antwoord ooit zou kunnen zijn.
Geef een reactie