Vandaag volgde ik online een masterclass van Frank van Strijen.
Eerlijk?
Ik had nog nooit van hem gehoord.
Waarschijnlijk heeft het Instagram-algoritme weer eens besloten dat ik iets moest leren. 😅
Maar soms hoor je iemand praten en denk je direct:
“Wacht even…
Deze man beschrijft mijn leven.”
Dat had ik vandaag.
Niet omdat hij iets compleet nieuws vertelde.
Integendeel.
De voorbeelden waren juist ontzettend herkenbaar.
Het verschil was dat hij woorden gaf aan iets waar ik al mijn hele leven mee rondloop.
En ineens besefte ik iets.
Misschien ben ik nooit kapot geweest.
Het meisje dat alles persoonlijk nam
Als kind had ik er al last van.
Op school.
In vriendschappen.
Later op het werk.
En nog later in relaties.
Een opmerking van een docent kon dagen in mijn hoofd blijven hangen.
Een kritische manager kon me volledig uit balans brengen.
Een vriend die afstandelijk deed kon me laten twijfelen aan mezelf.
Niet omdat ik zwak was.
Niet omdat ik aandacht zocht.
Maar omdat ik alles voelde.
Intens.
Veel intenser dan de meeste mensen om mij heen leken te doen.
Jarenlang dacht ik dat ik gewoon te gevoelig was.
Dat ik harder moest worden.
Minder emotioneel.
Minder mezelf.
RSD
Pas vandaag ontdekte ik opnieuw iets waar ik al vaker over had gelezen, maar wat nu pas echt binnenkwam.
RSD.
Rejection Sensitive Dysphoria.
Een ingewikkelde naam voor iets wat veel mensen met ADHD herkennen.
Afwijzing.
Kritiek.
Afstand.
Teleurstelling.
Het komt harder binnen.
Veel harder.
En het gekke is dat die afwijzing soms niet eens echt hoeft te zijn.
Iemand reageert niet op een bericht.
Mijn brein:
“Zie je wel. Je hebt iets verkeerd gedaan.”
Iemand kijkt serieus.
Mijn brein:
“Hij vindt je niet leuk.”
Iemand geeft feedback.
Mijn brein:
“Je bent niet goed genoeg.”
En ondertussen is er vaak helemaal niets aan de hand.
Maar mijn hoofd heeft het verhaal al geschreven.
Misschien was sales daarom zo zwaar
Terwijl ik naar die masterclass luisterde, dacht ik terug aan mijn jaren in de sales.
Ik was goed in mijn werk.
Ik hield van de dynamiek.
Van mensen.
Van resultaten.
Van uitdagingen.
Maar sales is ook een wereld waarin het altijd beter moet.
Meer omzet.
Meer targets.
Meer groei.
Meer prestaties.
En als je een ADHD-brein hebt met een flinke dosis RSD…
Dan wordt iedere target die je nét niet haalt meer dan een target.
Dan voelt het persoonlijk.
Dan voelt kritiek niet als feedback.
Dan voelt het als afwijzing.
En misschien is dat wel waarom ik uiteindelijk compleet opgebrand raakte.
Niet omdat ik niet sterk genoeg was.
Maar omdat ik jarenlang vocht tegen mezelf.
Het verhaal dat ik mezelf vertelde
Ik heb jarenlang gedacht dat er iets mis was met mij.
Waarom kostte alles zoveel energie?
Waarom voelde ik zoveel?
Waarom leek iedereen moeiteloos door het leven te bewegen terwijl ik voortdurend aan het bijsturen was?
Misschien was ik niet gedisciplineerd genoeg.
Niet sterk genoeg.
Niet stabiel genoeg.
Dat verhaal heb ik jarenlang geloofd.
Wat als er niets kapot is?
Maar wat als er niets kapot is?
Wat als mijn brein gewoon anders werkt?
Wat als de dingen waarvoor ik mezelf jarenlang veroordeeld heb juist onderdeel zijn van wie ik ben?
Dat betekent niet dat het makkelijk is.
Maar het betekent wel dat ik mag stoppen met mezelf zien als een probleem dat opgelost moet worden.
Van zelfkritiek naar zelfbegrip
Hoe ouder ik word, hoe meer ik ontdek dat zelfkennis belangrijker is dan zelfverbetering.
Ik hoef niet iemand anders te worden.
Ik hoef niet gerepareerd te worden.
Ik hoef alleen beter te begrijpen hoe ik werk.
Waar mijn energie van groeit.
Waar mijn energie van leegloopt.
Wat bij mij past.
En wat niet.
Dat is geen zwakte.
Dat is wijsheid.
Misschien is dit wel de grootste les
Misschien is volwassen worden niet het oplossen van alles.
Misschien is het accepteren dat sommige dingen onderdeel zijn van wie je bent.
Niet als excuus.
Maar als uitleg.
Niet als beperking.
Maar als inzicht.
Vandaag voelde daarom niet als een masterclass.
Het voelde als herkenning.
Als begrip.
Als een puzzelstukje dat eindelijk op zijn plek viel.
En misschien wel als de herinnering die ik al jaren nodig had:
Er is niets kapot aan mij.
Ik ben gewoon iemand die jarenlang heeft geprobeerd te functioneren in een wereld die niet altijd begrijpt hoe een ADHD-brein werkt.
En dat is iets heel anders.
🌿🤍
Herken jij jezelf in RSD of ADHD?
Heb jij ooit ontdekt dat iets waarvan je dacht dat het een tekortkoming was, eigenlijk gewoon een onderdeel van jou bleek te zijn?
Geef een reactie