Ik heb ADHD.
Voor de mensen die denken dat dit betekent dat ik af en toe mijn sleutels kwijt ben:
Dat klopt.
Maar dat is nog maar het topje van de ijsberg.
Laatst stond ik in de keuken om koffie te zetten.
Tien minuten later was ik de planten aan het water geven.
Vijf minuten daarna was ik een blog aan het schrijven.
En uiteindelijk ontdekte ik dat ik nooit koffie had gezet.
Dat was wel de bedoeling.
Mijn brein is eigenlijk een internetbrowser met 47 tabbladen open.
En ergens speelt muziek.
Ik weet alleen niet waar.
Soms denk ik serieus dat ik een genie ben.
Dan krijg ik een geweldig idee.
Een blog.
Een bedrijf.
Een recept.
Een boek.
Een documentaire.
Een retraitecentrum in Spanje.
Allemaal binnen dezelfde drie minuten.
Vervolgens loop ik naar de keuken.
En vergeet ik waarom ik daar was.
Dat houdt me nederig.
Het mooie van ADHD is dat ik enthousiast kan worden van werkelijk alles.
Een vintage tas uit de jaren veertig?
Fantastisch.
Een nieuw recept?
Geweldig.
Een liedje van Tanya Stephens?
Drie uur onderzoek.
Een plant?
Ineens ben ik tuinarchitect.
Het nadeel is dat ik soms midden in een gedachte zit en vijf minuten later een compleet nieuw levensplan heb bedacht, terwijl ik eigenlijk alleen mijn afwas wilde doen.
Dat is ook de reden dat een simpele taak bij mij nooit echt simpel is.
Ik begin met de afwas.
Bedenk vervolgens een nieuw blogonderwerp.
Krijg een geweldig idee voor mijn website.
Vraag me af of ik ooit nog een vintage winkel wil beginnen.
En eindig uiteindelijk met een kop koffie op de bank.
De afwas?
Die staat er meestal nog.
Mijn zoon kijkt soms naar me alsof hij denkt:
“Mam, ben je alweer een zijweggetje ingeslagen?”
Ja jongen.
Maar ik kom vanzelf weer terug.
Denk ik.
Mensen vragen weleens hoe het is om ADHD te hebben.
Eerlijk?
Alsof je tegelijkertijd directeur, stagiair, entertainer en schoonmaker bent in hetzelfde bedrijf.
En niemand communiceert met elkaar.
Maar weet je?
Ik zou het ook niet willen missen.
Want tussen alle chaos door zit ook de creativiteit.
De spontaniteit.
De humor.
De eindeloze nieuwsgierigheid.
En laten we eerlijk zijn.
Een saai leven heb ik nog nooit gehad.
Al weet ik vaak niet precies wat ik ook alweer aan het doen was.
Geef een reactie