Laatst zat ik daar weer.
Met een kop koffie.
Achter mijn laptop.
Te schrijven.
En ineens dacht ik:
Wat ben ik eigenlijk dankbaar voor de vrijheid die ik tegenwoordig heb.
Dat had je me tien jaar geleden niet moeten vertellen.
Toen werkte ik.
Hard.
Heel hard.
Vanaf mijn zestiende eigenlijk al.
Fulltime.
Altijd bezig.
Altijd onderweg.
Altijd de volgende stap.
En begrijp me niet verkeerd.
Ik heb daar veel van geleerd.
Werk heeft me gevormd.
Maar soms vraag ik me af of ik toen wel wist wat rust eigenlijk was.
Tegenwoordig ziet een dag er soms heel anders uit.
Soms loop ik door de Jordaan.
Soms schrijf ik een blog.
Soms luister ik naar vogels alsof ik een gratis concert heb gewonnen.
En soms zit ik gewoon in mijn kamer.
Gordijnen dicht.
Te schrijven.
Volledig gelukkig.
Dan denk ik dat ik eindelijk rust heb gevonden.
Vijf minuten later ben ik een blog aan het schrijven, zoek ik naar vintage Fiat 500’s op internet en vraag ik me af waarom vogels om vijf uur ’s ochtends zoveel energie hebben.
ADHD blijft een verrassingspakket. 😄
Het leven heeft me geleerd dat niet iedereen hetzelfde pad hoeft te lopen.
Sommige mensen worden gelukkig van een volle agenda.
Anderen van een lege ochtend.
Sommigen bouwen een carrière.
Anderen bouwen rust.
En eerlijk?
Ik denk dat ik tegenwoordig meer waarde hecht aan rust.
Niet omdat ik lui ben.
Niet omdat ik niets wil.
Maar omdat ik inmiddels weet hoe kostbaar innerlijke rust eigenlijk is.
Dat besef krijg je vaak pas nadat je jarenlang op topsnelheid hebt gereden.
Dus nee.
Mijn leven ziet er misschien niet uit zoals ik vroeger had bedacht.
Maar als ik op een dinsdagochtend naar de vogels luister met een kop koffie in mijn hand…
Of op een zomeravond met een goed glas wijn aan me tafel zit terwijl Amsterdam langzaam tot rust komt…
Dan denk ik soms:
Misschien is dit ook gewoon succes.
Niet in de vorm van targets, vergaderingen en een overvolle agenda.
Maar in de vorm van vrijheid.
Rust.
Tijd.
Een hoofd dat af en toe meewerkt.
En een goed glas wijn op het juiste moment. 😉
Want soms zit rijkdom niet in wat je verdient.
Maar in de ruimte die je hebt om van het leven te genieten.
En dat is een les waar ik jarenlang keihard voor heb gewerkt.
Alleen wist ik toen nog niet dat dát uiteindelijk de bestemming zou zijn. 💜
Geef een reactie