Gisteren deed ik iets wat ik niet zo vaak doe.
Ik ging vroeg naar bed.
Geen ingewikkelde reden. Gewoon moe.
Na een heerlijk stokbroodje met kippendij, uitjes, kerrie en allerlei kruiden besloot mijn lichaam dat het mooi geweest was.
Tot drie uur ’s nachts.
Toen werd ik wakker.
En zoals dat soms gaat, volgde er een nachtelijke conference call. Geen idee waarom de belangrijkste gesprekken altijd lijken plaats te vinden op tijden waarop normale mensen slapen, maar vooruit.
Toen ik daarna had opgehangen en rustig in mijn bed lag, gebeurde het volgende.
De vogels.
Mijn hemel.
Ik woon midden in Amsterdam, maar buiten leek het alsof er een compleet vogelorkest was ingehuurd.
Geen solist.
Geen duet.
Nee, een volledig festival.
Alsof ze allemaal een groepsapp hebben waarin staat:
“Alles wat kan zingen, half zes verzamelen. We gaan ervoor.”
En eerlijk?
Ik vond het geweldig.
Met een kop koffie luisterde ik naar het concert en bedacht ik me dat vandaag een goede dag is om mijn yoga en meditatie weer op te pakken.
Even landen.
Even ademen.
Even niet honderd dingen tegelijk.
Nou ja…
Dat laatste is natuurlijk relatief als je ADHD hebt.
Want gisteren gebeurde er ook nog iets.
Ik ging nog even snel spaghetti halen voor de bami die ik vandaag ga maken.
En voordat er mensen gaan steigeren:
Ja, Surinaamse bami maak je met spaghetti.
Ik weet dat sommige mensen daar net zo verbaasd op reageren als wanneer je vertelt dat ananas op pizza hoort.
Maar zo maak ik hem nu eenmaal.
Dus vandaag staat er bami op het menu.
Tenminste…
Dat is het plan.
We weten allemaal dat plannen met ADHD soms meer een vriendelijke suggestie zijn dan een garantie. 😄
Maar goed.
Terwijl ik daar liep, zag ik hem.
Een kanariegele Fiat 500.
Zo’n autootje dat rechtstreeks uit een Mr. Bean-aflevering lijkt te zijn gereden.
En binnen ongeveer drie seconden gebeurde er iets wat mensen zonder ADHD misschien niet begrijpen.
Ik zag mezelf er al in rijden.
Met muziek aan.
Raampje open.
Zonnebril op.
Door Amsterdam.
Levensgelukkig.
Gewoon omdat ik een gele Fiat had gezien.
Dat is misschien ook wel het mooie van ADHD.
Ja, het is soms chaos.
Ja, mijn gedachten maken regelmatig overuren.
Maar het geeft me ook het vermogen om spontaan verliefd te worden op een auto die niet van mij is en een compleet toekomstscenario te bouwen voordat het stoplicht op groen springt.
Dus voor vandaag:
Yoga.
Meditatie.
Stofzuigen.
Dweilen.
Bami maken.
En misschien nog heel even dromen over een kanariegele Fiat 500.
Good morning.
Rise and shine.
We gaan er weer voor. 💛
Geef een reactie