Voordat ik moeder werd, stopte ik al mijn energie in mijn werk.
En geloof me, dat was veel energie. 😅
Geef mij geen baan waarbij ik acht uur lang hetzelfde kunstje moest doen, want dan kon je me ’s avonds van de vloer schrapen.
Mijn brein wilde puzzels.
Complexiteit.
Problemen die opgelost moesten worden.
Ik analyseerde verkoopcijfers, zocht uit waarom producten niet liepen, dook in voorraadbeheer, spoorde derving op, verwerkte enorme leveringen en bedacht continu hoe dingen beter konden.
Ja, die vrouw op hoge hakken had gewoon een heftruckcertificaat.
Tot verbazing van ongeveer iedereen.
Hoe drukker het was, hoe beter ik functioneerde.
Hoe ingewikkelder het probleem, hoe groter mijn motivatie om het op te lossen.
En werkgevers?
Die vonden dat prachtig.
“Wat een streber.”
“Wat een harde werker.”
“Wat een doorzetter.”
En eerlijk?
Dat was ik ook.
Alleen begrijp ik nu iets wat ik toen nog niet zag.
Ik gebruikte al mijn talenten om de dromen van anderen te bouwen.
Ik zette mijn creativiteit, energie, doorzettingsvermogen en oplossend vermogen in voor bedrijven, targets, omzetcijfers en systemen.
Maar mezelf?
Die vergat ik onderweg.
Pas nu begin ik te begrijpen dat dezelfde eigenschappen die mij succesvol maakten in mijn werk, ook gebruikt kunnen worden om mijn eigen leven op te bouwen.
Mijn eigen dromen.
Mijn eigen missie.
Mijn eigen onderneming.
Want als er één ding is waar ik verstand van heb gekregen, dan is het vallen en weer opstaan.
Ik weet hoe het voelt om vast te lopen.
Ik weet hoe het voelt om jezelf kwijt te raken.
Ik weet hoe het voelt om keuzes te maken waar je later spijt van hebt.
Maar ik weet inmiddels ook hoe het voelt om weer richting te vinden.
Om opnieuw te beginnen.
Om stukje bij beetje een leven op te bouwen waar je trots op bent.
En misschien is dat wel waar mijn energie nu naartoe mag.
Niet naar het verhogen van andermans omzet.
Maar naar het helpen van mensen die het even niet meer weten.
Mensen die vastlopen.
Mensen die denken dat hun verhaal al geschreven is.
Want ik geloof dat er altijd een volgend hoofdstuk bestaat.
Soms heb je alleen iemand nodig die je helpt de eerste zin te schrijven.
Dus daar ligt mijn focus nu.
Schrijven.
Inspireren.
Motiveren.
Bouwen.
En dromen.
Grote dromen.
Want als iemand iets weet over voelen, vallen, opstaan en opnieuw beginnen…
Dan ben ik het wel.
🌿
Geef een reactie