Ik hou van eten.
Van koken.
Van creëren.
Van iets maken uit niets.
Van mensen verrassen.
Van inspiratie.
Van een mooie etalage waar je niet zomaar langs kunt lopen.
Van een ruimte binnenstappen en direct zien wat er beter, mooier of anders kan.
Ik ben commercieel.
Ontzettend commercieel zelfs.
Niet omdat ik alleen maar wil verkopen.
Maar omdat ik mogelijkheden zie.
Overal.
Ik zie kansen waar anderen obstakels zien.
Ik zie verhalen waar anderen producten zien.
Ik zie potentie waar anderen voorbijlopen.
En dat heeft me op bijzondere plekken gebracht.
Ik heb geen diploma’s aan de muur hangen.
Toch werd ik regiomanager van drie prachtige schoenenzaken met high-end collecties.
Ik hielp mensen bij het ontwerpen van complete badkamers.
Ik werkte samen met makelaars die meerdere appartementen tegelijk wilden voorzien van nieuwe badkamers.
Ik werkte als styliste met artiesten.
En telkens weer ontdekte ik hetzelfde:
Passie laat zich niet meten in diploma’s.
Nieuwsgierigheid niet.
Creativiteit niet.
Mensenkennis niet.
Smaak niet.
Sommige dingen leer je niet uit een boek.
Sommige dingen voel je.
Misschien is dat ook waarom ik zo van vintage houd.
Geef mij een tas uit de jaren veertig en ik ben gelukkig.
Niet alleen omdat hij mooi is.
Maar omdat ik me afvraag waar hij is geweest.
Wie hem heeft gedragen.
Welke straten hij heeft gezien.
Welke liefdesbrieven erin hebben gezeten.
Welke dromen.
Welke geheimen.
Voor mij hebben spullen soms een ziel.
Een verhaal.
Een verleden.
Net zoals mensen.
Misschien is dat waarom hokjes nooit voor mij hebben gewerkt.
Ik ben niet alleen moeder.
Niet alleen ADHD’er.
Niet alleen ondernemer.
Niet alleen creatief.
Niet alleen commercieel.
Ik ben alles tegelijk.
En morgen waarschijnlijk weer iets meer.
Ik heb geleerd dat sommige mensen hun hele leven zoeken naar één label dat bij ze past.
Ik niet.
Ik wil geen label.
Ik wil vrijheid.
Ruimte om te groeien.
Ruimte om te veranderen.
Ruimte om opnieuw te beginnen als ik daar behoefte aan heb.
Ik ben een dromer.
Een maker.
Een verhalenverteller.
Een verkoper.
Een stylist.
Een moeder.
Een vrouw die verliefd kan worden op een vintage tas, een goed idee, een mooi gerecht of een bijzonder mens.
Ik ben een free spirit.
En voor het eerst in mijn leven voel ik geen behoefte meer om dat uit te leggen.
Ik ben er trots op.
Geef een reactie